چند جمله ...

 

If some days your dignity came down don't give up hope because the sun every evening sets to rise tomarrow's morning.

اگر روزگاری ، شأن و مقامت پائین آمد نا امید مشو ، زیرا آفتاب هر روز هنگام غروب پائین میرود تا بامداد روز دیگر بالا بیاید .
 

The most powerfull people is whom that controls his anger.

نیرومندترین مردم آن است که خشم خود را نگه دارد .
 

In the world the unique funds of prosperity is kindness.

در جهان یگانه ، مایه نیکبختی انسان محبت است .

One who praise you by things you don’t have in success and prosperity days,000 will not hesitate to lie in separation days.

کسی که در ایام موفقیت و خوشی تو را ثنا گوید با آنچه در تو نیست ، البته در روز ناسازگاری و اقتراق هم از دروغ و بهتان در حق تو دریغ نخواهد داشت .

ادامه نوشته

سهراب

شاید آن روز که سهراب نوشت :

     "تا شقایق هست زندگی باید کرد"

          خبری از دل پردرد گل یاس نداشت؛باید این گونه نوشت:

                   "چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجبار است"

قصه عشق

گاهي دل انقدرتنگ ميشه كه گريه هم كم مياره 

يه حرف خيلي ساده هم گاهي چقدغم مياره 

خنده تلخ آدماهميشه ازدلخوشي نيست

گاهي شكستن دلي كمترازآدم كشي نيست

 بالارفتيم ماست بود

اون پاينادوغ بود

قصه عشق دنياانگارهمش دروغ بود

راه موفقیت

اشتياق نقطه همه موفقيتهاست          ***          موفقيت يعني آنچه را مي خواهيدبدست آوريد و شادماني يعني  آنچه را بدست آورده ايد لذت ببريد           ***    مردم موفق امروز كودكان جسور ديروز بوده اند           ***       باورمان درباره ی خودمان مهم ترین عامل تعیین کننده ی میزان موفقیت و خوشبختی در زندگی است         ***        خوشبختی فقط یک تعریف دارد : باور داشتن!         ***     ترس و ترديد دشمنان اصلي موفقيت و كاميابي هستند    

مهربان باش!

مردم اغلب بی انصاف, بی منطق و خود محورند,ولی آنان را ببخش
اگر مهربان باشی تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند,ولی مهربان باش .
اگر موفق باشی دوستان دروغین ودشمنان حقیقی خواهی یافت,ولی موفق باش.
اگر شریف ودرستکار باشی فریبت می دهند,ولی شریف و درستکار باش .
آنچه را در طول سالیان سال بنا نهاده ای شاید یک شبه ویران کنند,ولی سازنده باش .
اگر به شادمانی و آرامش دست یابی حسادت می کنند,ولی شادمان باش .
نیکی های درونت را فراموش می کنند.ولی نیکوکار باش .
بهترین های خود را به دنیا ببخش حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد

     ودر نهایت می بینی هر آنچه هست همواره میان "تو و خداوند" است نه میان تو و مردم

(کوروش کبیر)

«عینک ذهن»

گاه یک تصویر چقدر زیبا می تواند، مفاهیمِ عمیق فلسفی و معرفت شناسی را نشان دهد.

ادامه نوشته

معنی مادر

when came drenched in the rain

brother said: why dont you take an umbrella with you

sister said:why dont you wait untill it stopped

dad angriliy said:only ofter getting cold you will realise

but my momas she wasdrying my hair said:stupid rain

thats mom

معنی در ادامه ی مطلب 

ادامه نوشته

باران...

اگر یادتان بود و باران گرفت....

دعایی به حال بیابان کنید.........

زندگی در گذر است شاید ان لحظه تلخ که دلی میشکنی یا همان لحظه که لبخند به لبی بنشانی اخرین سطر تو ازصفحه ی هستی جواب یک سلام باشد زندگی کن اما  مگذار بمیرند مهربانی عشق لبخند.

شاید مثالش خودمونیم زیاد دور نریم!!!!!!!

روزی سقراط حکیم مردی را دید که خیلی ناراحت بود علت ناراحتیش را پرسیدشخص پاسخ داد:

در راه که می امدم یکی از اشنایان را دیدم سلام کردم جواب سلامم را نداد ومن از این طرز رفتار او خیلی ناراحت شدم سقراط گفت: چرا رنجیدی؟مرد با تعجب گفت :خوب معلوم است چنین رفتاری ناراحت کننده است.

سقراط گفت: اگر در راه مردی را میددی که به زمین افتاده  واز درد به خود میپیچد ناراحت میشدی مرد گفت :انچه عیان است چه حاجت به بیان است ادم از بیمار بودن کسی دلخور نمیشود سقراط پرسید: به جای دلخوری چه احساسی می یافتی ؟مرد گفت احساس دلسوزی و سعی میکردم به او کمک کنم سقراط گفت:همه ی این کارها به خاطر ان است که او را بیمار میدانستی ایا انسان تنها جسمش بیمار است روانش بیمار نمیشود. اگر کسی فکر و روانش سالم باشد هرگز رفتار بدی از او دیده نمیشود بیماری فکری و روان اسمش غفلت است وبه جای دلخوری باید احساس دلسوزی کرد بدان هر وقت کسی بدی میکند در ان لحظه بیمار است.

(البته سوء تفاهم پیش نیاد منظورم شخص خاصی نیست)

بهترین بهترین من

ادامه نوشته

در حضور خارها هم مي شود يک ياس بود

در هياهوي مترسک ها پر از احساس بود

دست در دست پرنده

بال در بال نسيم

ساقه هاي هرز اين بيشه ها را داس بود

کاش مي شد حرفي از "کاش مي شد"هم نبود

هرچه بود احساس بود و عشق بود و ياس بود

جوان امروزی

من از غم تنهایی خویش ناله کرده ام

من از غم تنهایی خویش ناله کرده ام           در دل نوشته ام تو را بهانه کرده ام

غم د ل خسته ام با تو تقسیم کرده ام        قصه دل از برای تو تفسیر کرده ام

در هر نفسم اسم تو را ذکر کرده ام          در سیا هی شب به تو فکر کر دهام 

من نام تو راغ به هر بهانه فریاد کرده ام     دل شکسته از قفس آزاد کرده ام

من حدیث عاشقی کوته کرده امدر این قفس

بی تو عاقبت بمیرم در این قفس

گرچه از وادی حسرت احسان فلک پیر شدیم

چرا به دفتر عشق ...

                                      ای خدای روح وقلم....

                                   به غیر حسرت وحیرت....

                                                                        نمی زنی رقمی

به عشق کوش

                         که دل تو ره نکند

                                                نه ماجرای وجودی ....

                                                                          نه وحشت عدمی.....

                       شکار شددل تنگبه یک نگاه وهذر

ز شیر گیری آهوی ..........                       نعمتی بود که از هستی خودسیر شدیم

گرچه از خوشه تذبیر نچیدیم گلی

                                این قدر بود که تسلیم به تقدیر شدیم          

شعر

فراقیندا اوره گیمی داغلادیم

بهار گتدی گول سولدی آغلادیم

اما سیزه بیر دسته گول باغلادیم

وردیم اونو بوردان گچن ایللره

مندن آلیب داغیتسینلار سیزلره 

عشق...!

عشق...!

شقایق گفت :با خنده نه بیمارم، نه تبدارم

                                                           اگر سرخم  چنان آتش حدیث دیگری   دارم

گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی

                                                          نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی

یکی از روزهایی که زمین تبدار  و سوزان بود

                                                         و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه

ومن بی تاب وخشکیده تنم درآتشی میسوخت

                                                         ز ره آمد یکی خسته  به پایش خار بنشسته

                                    و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود 

ز آنچه زیر لب می گفت :

                                                         شنیدم سخت شیدا بود

نمی دانم چه بیماری

                                                         به جان دلبرش افتاده بود- اما

طبیبان گفته بودندش

                                                         اگر یک شاخه گل آرد

ازآن نوعی که من بودم

                                                         بگیرند ریشه اش را و

بسوزانند

           شود مرهم

                  برای دلبرش آندم

                             شفا یابد

چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را

                                                         بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده

و یک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه

      به روی من

بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

                                                        به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و

                                                   به ره افتاد...!

و او می رفت و من در دست او بودم

            و او هرلحظه سر را

                        رو به بالاها

                                   تشکر از خدا می کرد

 

ادامه نوشته

منتخب جملات و درسهايي گرانبها از"اوشو"

توانایی عشق ورزیدن؛ بزرگ‌ترین هنر جهان است

....هر موجودی؛ یك سرود الهی است بی همتا؛ منحصر به فرد؛ تكرار نشدنی و غیر قابل مقایسه

 

ادامه نوشته

1